ArticlesAustraliaCommunity

கடந்த துயங்களின் பாரங்களையெல்லாம் சுமப்பவர்

பிரவீணா துரைராஜசிங்கம் முகுந்தன் , பெர்த்தில் வாழ்ந்து வரும் ஈழத்தை சேர்ந்த ஏதிலி . தொடர்ச்சியாக 12 வருடங்கள் இங்கே வசித்த பொழுதும் குடியேற்ற விசா நிராகரிக்கப்பட்டு ,அவருக்கு நியாயமாகக் கிடைக்க வேண்டிய அத்தனை வாய்ப்புகளையும் இழந்து நீதிமன்றங்களின் வாசல்களில் நியாயத்திற்காக போராடி வருபவர் . பவர் லிப்ட் பிரிவில் தேசிய சாதனையாளர் .எதிரொலி சார்பாக அவருடனான உரையாடலின் சில துளிகள் இங்கே பிரசுரமாகின்றன.

நேர்கண்டவர் – ஆனந்தன் வசந்தா கிருஷ்ணமூர்த்தி 

எதிரொலி : பொதுவாக தமிழர்கள் தங்களது இரண்டாவது பெயராக தங்களது தந்தையின் பெயரையே வைப்பது வழக்கம் .துரைராஜசிங்கம் என்பது  உங்கள் அப்பாவின் பெயரல்லவா . உங்கள் பெயரிலுள்ள  முகுந்தன் என்பது யார் ?

பிரவீனா : பிரவீனா முகுந்தன் என்பதுதான் எனது முழுப்பெயராக இருந்திருக்கவேண்டும்.  குடிவரவுத் துறையினரின் குளறுபடி செய்து எனது தாத்தாவின் பெயரைச் சேர்த்துவிட்டனர் . துரைராஜசிங்கம் என்பது எனது தாத்தாவின் பெயர்.

எதிரொலி : நீங்கள் இலங்கையிலிருந்து புலம்பெயர்ந்தவர் . நீங்கள் இலங்கையில் எங்கு பிறந்து , வளர்ந்தீர்கள்? நீங்கள் பிறந்து வளர்ந்த இடத்தைப் பற்றிய எதாவது மறக்க முடியாத நினைவுகள் இருக்கின்றவா ?

பிரவீனா : நான் பொய் சொல்லப் போவதில்லை, பூர்விகம் குறித்து அதிகமான  நினைவுகள்  இல்லை, ஏனென்றால் நான் ஒன்பதரை வயது இருக்கும் போது அங்கிருந்து வெளியேறினேன். பெரும்பாலான நேரங்களில்   நாங்கள் வாழ்ந்த வீடு மட்டுமே மங்கலாக என்  நினைவில் இன்னுமிருக்கிறது , என் தாத்தா ,பாட்டி மற்றும் எங்கள் குடும்ப உறுப்பினர்களைப் போலவே நாங்கள்  எங்களது குடும்ப வீட்டில் வசித்து வந்தோம்.எனது சொந்த ஊரான மட்டக்களப்பிலிருந்து  2012 இல் அவுஸ்திரேலியா வந்து சேர்ந்தேன்.ஆஸ்திரேலியாவுக்கு படகில் வந்தது  மட்டுமே  நினைவுகளில்  இருக்கிறது .  ஆமாம் ,அதுதான் இலங்கையைப் பற்றி எனது  முக்கியமான நினைவாக இருக்கிறது.

எதிரொலி : நீங்கள் படகு மூலம் ஆஸ்திரேலியா வந்தீர்கள்,  அது ஒரு மிகவும் சவ லான பயணம், அந்த  பயணத்தைப் பற்றி உங்களுக்கு ஏதாவது நினைவிருக்கிறதா? பயணத்தின் போது நீங்கள் சந்தித்த போராட்டங்கள் எதையாவது நீங்கள் நினைவுகூர முடியுமா?

பிரவீனா : எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறது . நாங்கள் பயணிக்கவிருந்த கப்பல்  ஒரு சிறிய படகு  .அந்தப் படகில் எங்களைப் போன்று  60க்கு மேற்பட்ட  ஏதிலிகள் எங்களுடன்  பயணம் செய்தனர் என்று நினைவு. நாங்கள் கோகோஸ் தீவுக்குச் செல்ல 20 நாள் ஆனது, ஓட்டுநர் இருக்கை இருக்கும் இடத்தை ஒட்டிய இடத்தில்  நாங்கள் உள்ளே இருந்தோம் .ஏனெனில் படகில் குழந்தைகள் மற்றும் பொருட்களை விட அதிகமான  மக்கள் இருந்தனர் .

என் மூத்த சகோதரன் மற்றும் இளையவனைப் போன்ற மற்றொரு குழந்தையும் இருந்தது.  சிறிய இடத்தில்  எல்லோரும் நசுக்கப்பட்டது போல் பயணித்தோம் , அது மிக கடினமான அனுபவம். அதை இப்பொழுது எண்ணிப்பார்க்கும் பொழுது  அது எங்களுக்கெல்லாம் மறக்க முடியாத பயணம் என்று மட்டுமே சொல்ல முடியும்.

எதிரொலி : உள்நாட்டுப் போரின் கடைசிக் கட்டத்தில்  நீங்கள் இலங்கையில் இருந்தீர்கள்  . அந்தப் போர் குறித்த நினைவுகள் இருக்கின்றனவா ?

பிரவீனா : மன்னிக்கவும். எனக்கு அப்பொழுது மிகவும் சிறிய வயது . எனக்கு போர் குறித்தான நினைவுகள் எதுவும் நினைவில் இல்லை.

எதிரொலி : நீங்கள் ஆஸ்திரேலியாவில் முதலில் இறங்கிய இடம்  கோகோஸ் தீவு . ங்கள் அங்கு இறங்கிய பிறகு என்ன நடந்தது? எல்லைப் பாதுகாப்பு படை குடிவரவுத் துறையினர் உங்களை எவ்வாறு நடத்தினார்கள் ?

பிரவீனா :குடிவரவுத் துறையினர் எங்களை தடுத்து நிறுத்தி ஒரு சிறிய கூடாரம் போன்ற சிறிய இடங்களுக்கு  எங்களை அழைத்துச் சென்றனர் . அங்கே எங்களைப் போல நிறைய அகதிகள் இருந்தனர்.அங்கே  முறையான படுக்கைகள் கூட இல்லை. நாங்கள் நிறைய நாட்கள் அங்கே இருக்கவில்லை .நாங்கள்  கிறிஸ்மஸ் தீவுக்கு மாற்றப்படுவதற்கு முன்பு ஒரு வாரம் அல்லது இரண்டு வாரங்கள் மட்டுமே அங்கு இருந்தோம்.

எதிரொலி : கோகோஸ் தீவில் இருந்து நீங்கள் கிறிஸ்மஸ் தீவுக்கு மாற்றப்பட்டீர்கள்,அங்கே  என்ன நடந்தது ?

பிரவீனா : கிறிஸ்மஸ் தீவில் எங்களை அங்குமிங்குமாக மாற்றி அலைக்கழித்தனர் , சிறிய அறைகளில் தங்கவைக்கப்பட்டோம். சரியான உணவு வகைகளும் தரப்படவில்லை . அங்கிருந்த ராணுவத்தினர் சில நேரங்களில் நன்றாக இருப்பர் .சில நேரங்களில் மிகக் கடுமையாக நடந்து கொள்வார்கள் . ஆனால் நாங்கள் நடத்தப்பட்ட விதம்  உண்மையில் நன்றாக இல்லை என்று நான் நினைக்கிறேன்

எதிரொலி : கிறிஸ்மஸ் தீவில் என்னவாயிற்று ? அங்கேயே தான் வெகுநாட்கள் இருந்தீர்களா ?

பிரவீனா : கிறிஸ்மஸ் தீவில் நிறைய நாட்கள் இருக்கவில்லை . எங்களைத் திடீரென்று ஒரு நாள் விமானத்தில் ஏறச்சொன்னார்கள். எங்களுக்கு பெரும் அதிர்ச்சி. நாங்கள் எங்கே போகிறோமென்று தெரியவில்லை.  மனஸ் தீவிற்கு அனுப்பினார்கள். என் வாழ்க்கையின் கொடூரமான நாட்கள் அவை.  அந்த தீவிற்கு நாங்கள் சென்றபொழுது ,நாங்கள் தான் அந்த தீவிற்கு முதல் குடியேற்றம் செல்வது போல் இருந்தது.

அங்கு நாங்கள்  எட்டு மாதங்கள் தங்கியிருந்தோம் , எனவே நாங்கள் அங்கு சென்றபோது தான் , மனஸ் தீவுக்குச் சென்ற முதல் குழு என்பதை உணர்ந்து கொண்டோம்.  எந்த அடிப்படை வசதியும் அங்கில்லை.முகாம் வீடுகளுக்கு கதவுகள்  கிடையாது. எந்த நேரமும் பாம்புகள் வரலாம் .உண்மையில் படுக்கைக்கு அடியில் பாம்புகள் இருக்கும் .அங்கு எந்த நேரமும் ஒருவருக்கொருவர் சண்டையிட்டுக்கொண்டோ   அல்லது கதவுகளை உடைக்கவோ செய்வார்கள் .எந்தப் பாதுகாப்பும் கிடையாது.

ஏறக்குறைய இரண்டு ஆண்டுகள் காவலில் இருந்ததால் எனக்கு அடிப்படைக்  கல்வி கிடைக்கவில்லை.நான் இரண்டு வருடங்களாக கல்வியைத் தவறவிட்டேன். கல்வி மற்றும் மருத்துவ சிகிச்சை மற்றும் எந்த அடிப்படை வசதிகளும் அந்த தீவிலில்லை. நிறைய மக்கள் நோய்வாய்ப்பட்டார்கள். இப்பொழுது எண்ணிப்பார்க்கும் பொழுது அந்த நாட்கள் மிக மோசமான நாட்கள்.

எதிரொலி : மிகவும் இளைய வயதில் எவ்வாறு உங்களால் இந்த மாதிரியான  கடினமான சூழ்நிலையை எதிர்கொள்ள முடிந்தது ?

பிரவீனா : உண்மையைச் சொல்லவேண்டுமென்றால்  நான் எப்போதும் போலவே இருந்தேன் . நிறைய விஷயங்களைக் கற்றுக்கொண்டேன்.  எதிர்மறையான சூழ்நிலைகளில் பொறுமையாகவும் நேர்மறையான மனநிலையிலும்  இருக்க கற்றுக்கொண்டேன்.   நான் எப்போதும் இந்த மனப்பான்மையைக் கொண்டிருந்தேன் என்று நினைக்கிறேன். நான் எனது  வாழ்க்கையில் மற்ற விஷயங்களைச் துணிவுடன்  செய்ய முயற்சிப்பதற்கான தைரியம் அங்கே  தான் கிடைத்ததென்று நினைக்கிறேன் . அந்தக் கடினமான நாட்களை கடந்து செல்வதற்கு என் குடும்பம் மிக உறுதுணையாக இருந்தது .நம்மால் முடிந்தவரை நேர்மறையாக இருக்க முயற்சி செய்யவேண்டும்.

எதிரொலி : மனஸ் தீவிற்கு பிறகு என்னவாயிற்று . குடியேற்ற விசா எப்போது கொடுத்தார்கள் ?

பிரவீனா : மனஸ் தீவுக்குப் பிறகு நாங்கள் சுமார் இரண்டு மாதங்களுக்கு கிறிஸ்மஸ் தீவுக்கு அனுப்பப்பட்டோம் என்று நினைக்கிறேன்.கிறிஸ்மஸ் தீவில் இருந்து நாங்கள் டார்வினுக்கு சுமார் இரண்டு மாதங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டோம்,  பின்னர் டார்வினிலிருந்து நாங்கள் மீண்டும் கிறிஸ்மஸுக்கு அனுப்பப்பட்டோம், பின்னர்  அடிலெய்டுக்கு அனுப்பப்பட்டு  அங்கேயே தங்கினோம் .சில காலம் கழித்து  எங்கள் குடியேற்ற வழக்கு வெளிப்படையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது . பின்னர் 2015 இல் எங்களை வெளியேற்ற முடிவு செய்தனர்.

எதிரொலி : இப்படி உங்களை ஒவ்வொரு இடத்திற்கு கொண்டு செல்லும்போது அதற்கான காரணம் என்னவென்று கூறினார்களா ?

பிரவீனா : இல்லை . அது அவர்களின் வழக்கமான  நடைமுறை தான். அவர்கள் அப்படித்தான் இருந்தார்கள் .எப்பொழுதும் எந்தக் காரணமும் ,எங்கே கூட்டிச் செல்கிறோம் என்பதையெல்லாம் சொல்லும் வழக்கம் அவர்களுக்கு இருந்ததில்லை. ஏனெனில் குறிப்பிட்ட காரணம் ஏதேனும் இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லை .

முகாமிற்கு  அகதிகளை இங்கிருந்து அங்கு கொண்டு செல்வது மற்றும் மக்களை ஓரிடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்திற்கு கொண்டு செல்வது மூலம் மக்களை கடினமான சூழலுக்கு உட்படுத்துவது அவர்களின் நோக்கமாக இருக்குமென்று நினைக்கிறேன்.

எதிரொலி : மிக இளவயதில் எங்கு போகிறோம் மற்றும் என்ன செய்யப் போகிறார்கள் என்பதெல்லாம் தெரியாமல் அங்குமிங்கும் அலைக்கழிப்பது மிகக் கொடுமையானது . அடிலெய்டில் விசா கிடைத்தது என்று கூறினீர்கள்.அங்கிருந்து பெர்த் நகரத்திற்கு எப்போது இடம்பெயர்ந்தீர்கள் ?

பிரவீனா : எங்கள் வழக்கை  குடியேற்றத் துறையினர்  ஏற்றுக்கொண்டனர் . அப்பொழுது எங்களிடம்  நீங்கள் எங்கு செல்ல விரும்புகிறீர்கள் என்பதை நீங்கள் தேர்வு செய்யலாம்என்றார்கள். எங்கள் மாமா அந்த நேரத்தில் சிட்னியில் வசித்தார், அவர்தான் நீங்கள் பெர்த்துக்கு செல்லலாம் என்று சொன்னார்கள் . அதனால் நாங்கள்  பெர்த்துக்கு செல்ல முடிவு செய்தோம்.

எதிரொலி : பெர்த் நகருக்குச் சென்ற பிறகு என்ன நடந்தது ?  2012 முதல் 2015 வரை உங்களுக்கு எந்த அடிப்படைக் கல்வியும் கிடைக்கவில்லை இல்லையா ?

பிரவீனா : நாங்கள்  பெர்த்துக்குச் சென்றபோது பள்ளிக்கு விண்ணப்பிக்க குடிவரவுத் துறை  எங்களுக்கு உதவியது, அது ஒரு தனியார் பள்ளி .நீங்கள் தகுதியுடையவராக இருந்தால் மைய  நீரோட்டத்திற்கு செல்ல முடியும் என்பதால்  கடுமையாக தொடர்ந்து படித்தேன். ஒரு விதத்தில் நான் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலி . எனக்கு  ஏழாம் வகுப்பு முதல் 12ஆம் வகுப்பு வரை உயர்தரக் கல்வி தனியார் பள்ளியில் இலவசமாக   கிடைத்தது.

கடுமையாகப் படித்தேன் . ஏனெனில் நான் கடந்து வந்த போராட்டங்கள் மற்றும் கஷ்டங்கள் எல்லாம்  எனக்குத் தெரியும், அதனால் நான் விரும்பினேன். வாழ்க்கையில் நிறையச் சாதிக்க ஒரே வழி  கல்வி மட்டுமே.நான் ஒரு டாக்டராக வரவேண்டும் என்று கனவு கண்டேன் . அதனால் 12 ஆம் வகுப்பு இறுதித்தேர்வில் எனக்கு நல்ல ATAR மதிப்பெண்   கிடைத்தது. இரண்டு பல்கலைக்கழகங்களில் மருத்துவம் பயில எனக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது  . ஆனால்அந்தச் சமயத்தில் தான்    எனது விசாவை நிராகரிக்க குடியேற்ற துறை முடிவு செய்தது.

எதிரொலி : ஏன் விசாவை நிராகரித்தார்கள் ?

பிரவீனா :அவர்கள்  எங்களிடம் சொன்னார்கள் .”நீங்கள் இப்போது உங்கள் நாட்டிற்கு திரும்பிச் செல்லலாம். இப்போது திரும்பிச் செல்வது பாதுகாப்பானது ”என்று .  2012 முதல் 10 வருடங்களுக்கும் மேலாக இங்கு இருக்கிறேன். அதனால் நான் இலங்கையில் வாழ்ந்ததை விட இங்குதான் அதிகம் வாழ்ந்தேன் .உண்மையில் சொல்லப்போனால் இதுதான்  எனது வீடு. சிறுவயதிலிருந்து இங்கே வாழ்ந்த ஒருவரை திரும்பிப் போகச் சொல்வது நியாயமில்லை.

இவர்கள் எங்களது  குடிவரவு விசாவினை  நிராகரித்ததால் பல்கலைக்கழகம் செல்லும் வாய்ப்பைத் தவறவிட்டேன் . என்ன செய்வது. இதற்கெல்லாம் நொறுங்கிப்போகின்றவள் நானில்லை. மனம் தளராமல்  உடல்நலம் மற்றும் தாதியத் துறையில்  மூன்றாம் படிவ படிப்பை நிறைவு செய்தேன். .

எதிரொலி : விசாவினை நிராகரித்தது  அநியாயமான செயல்  . உங்கள் வேதனையை  என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. நீங்கள் நல்ல ATAR மதிப்பெண் பெற்றுள்ளீர்கள் . விசா குளறுபடிகள் இல்லாதிருந்தால்  நீங்கள் மருத்துவத்திற்குச் சென்றிருப்பீர்கள் அல்லவா ?

பிரவீனா : ஆமாம். என்  கனவுகள் எல்லாம் கொடுமையாக நசுக்கப்பட்டதைப் போல உணர்ந்தேன். நீங்கள் போரின்  காரணமாக சொந்த நாட்டை விட்டு வெளியேறுகிறீர்கள், பின்னர் நீங்கள் பிரகாசமான எதிர்காலம் ஒன்று இருக்கப்போகிறது என்றுவேறு ஒரு நாட்டிற்கு வருகிறீர்கள்.

ஆனால் உங்கள் கனவுகள் எல்லாம் குடியேற்ற விசாவினால் சிதைவது எவ்வளவு வேதனை தரும் விஷயம்.  என் கனவுகள் நசுக்கப்பட்டன, நான் கடினமாகப் படித்தது ஒரு நல்ல ATAR கிடைத்து விசாவினால் எனது மருத்துவ படிப்பு நிராகரிக்கப்பட்டதை  நியாயமற்றதாக உணர்ந்தேன்.  நான் ஒரு மருத்துவராக ஆக வேண்டுமென்று நினைத்தேன் .நான் விரும்பியபடி நடக்கவில்லை .அதன் பின்னர் குடியேற்றப் போராட்டத்தைச் சமாளிக்க வேண்டியிருந்தது.

எங்கள்  வழக்கு  IAA (Immigration Assessment Authority) க்கு திரும்பிச் சென்றது, பின்னர் IAA அதை நிராகரித்தது .பின்னர் மீண்டும் நீதிமன்றத்திற்குச் செல்லும்போது வழக்கு நீதிமன்றத்தில் வெற்றி பெறுகிறது. ஆமாம் ,  நீதிமன்றத்தில் எங்கள் வழக்கு இரண்டு முறை வெற்றி பெற்றது என்று நினைக்கிறேன்.ஆனால் குடியேற்றத் துறை ஒவ்வொரு முறையும் எங்கள் விசாவை நிராகரிக்க  செய்தது. இப்படியே நீதிமன்றம் ,விசாரணை, குடியேற்றத் துறை  என்று முன்னும் பின்னுமாகச் செல்வது  மிகவும் கொடூரமானது.

இந்த விசாரணைகள் ,நிலையற்ற தன்மையெல்லாம் உங்களுக்கு  மிகுந்த  மன அழுத்ததைத்  தரக்கூடியவை . ஏனென்றால் அடுத்து  என்ன நடக்கும் என்று உங்களுக்குத் தெரியாது மற்றும் உங்கள் கைகளில் இல்லை என்பதைப் போல் ஒரு கொடுமை இந்த உலகத்தில் கிடையாது . இந்த சிக்கலான காலகட்டத்தில் நம்மால் செய்யக்கூடிய ஒன்று என்பது ,அமைதியாக பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்வது மட்டும் தான் .

எதிரொலி : இந்த கொடுமையான மன அழுத்தங்களையெல்லாம் தாங்கி உங்களால் எவ்வாறு இயல்பாக இருக்க முடிகிறது ? எவ்வாறு பவர் லிப்ட்டிங் விளையாட்டு துறைக்கு வந்தீர்கள் ?

பிரவீனா : இந்த மன அழுத்தங்களிலிருந்து வெளிவர   நான் உடற்பயிற்சிக்கூடத்தில் (Jym) சேர்ந்தேன், அங்கு செல்லும்வரை நான்  உண்மையில் வலிமையானவள்  என்று எனக்குத் தெரியாது. அங்கு  இருந்தவர்கள் நீ  பவர் லிஃப்டிங் செய்யலாமே என்று கூறினார்கள் . அப்படித்தான் நான் பவர் லிஃப்டிங்கில் இறங்கினேன்.நான் சென்ற ஒரு வருடத்திற்குள் எல்லாம் நடந்து விட்டது .  நான் எந்த ஒரு பவர் லிஃப்டிங் தொடர்பான மதிப்பீட்டு முகாம்களுக்கும் (assessmentcamp)  சென்றதில்லை .

நான் எந்த ஒரு காரியத்தையும் 100 சதவிகித அர்ப்பணிப்பு உணர்வுடன் செய்யவேண்டுமென்று நினைப்பேன் .தொடர்ந்து கடினமாக உழைத்து மாநில அளவில்  மாநிலத் தகுதிச் சுற்றுகளை வென்றேன்.முதலில் எனது உடல் எடைக்கான  பிரிவில்  ஒட்டுமொத்த ஜூனியர் பெண்களையும் வென்றேன்.மற்ற உடல் எடையில் போட்டியிட்ட மற்ற எல்லா பெண்களையும்  விட நான் பலமாக இருந்தேன். என்னால் இன்னும் அதிகமாகச் செய்ய முடியும். நான் எப்பொழுதும் கடினமாக முயற்சி செய்வதை விரும்பினேன்,  அதன் பிறகு தேசிய அளவில் போட்டிகளுக்குச்  சென்றேன்.

பின்னர் நான் ஆஸ்திரேலியாவுக்கான  43 கிலோவுக்கு கீழ் உள்ள பிரிவில்  தேசிய சம்பியன் ஆனேன்.இதன் மூலம் மால்டாவில் நடைபெறும் சர்வதேசப் போட்டிக்கு தேர்வு செய்யப்பட்டேன் .ஆனால் என்ன செய்வது. நான் மிகவும் துரதிர்ஷ்டசாலி.என்னிடம் பாஸ்போர்ட் அல்லது விசா  இல்லாத காரணத்தால் அங்கு  செல்ல முடியாது . உங்கள் கனவுகளை எல்லாம் விசா என்ற ஒரு விஷயம் சிதைத்துவிடும். ஆனால் நம்பிக்கையோடு போராட வேண்டும்.

எதிரொலி : உங்களை நேர்காணல் செய்வதற்கு முன்பு எனக்கு பவர் லிஃப்ட்டிங் பற்றி எதுவும் தெரியாது .அதன் பிறகு இணையத்தில்   இருப்பதிலேயே மிகவும் சிரமமான டெட்லிஃப்ட் முறையில் நீங்கள் பல சாதனைகள் செய்திருக்கிறீர்கள்.இதெற்கெல்லாம் உங்களுக்கு எங்கிருந்து உத்வேகம் கிடைக்கிறது  ? உங்களுக்கு எப்படி அந்த மன வலிமை கிடைக்கிறது ?

பிரவீனா : நான் கடந்து வந்த  போராட்டங்களையெல்லாம் எண்ணும்போது இது ஒன்றும் பெரிய பாரமல்ல என்று நினைக்கிறேன். என் வயதை விட மிக அதிகமான துயரங்களையெல்லாம் கடந்து வந்திருக்கிறேன்.என் எடையில் மூன்று மடங்கு அதிகமான டெட்லிஃப்ட்டை தூக்க முடிகிறது .

எனது அதிகபட்ச சாதனை 130 கிலோ எடையை தூக்கியது . பவர் லிஃப்ட் செய்வதற்கு மிகுந்த  மன வலிமை வேண்டும் . நான் கடந்து வந்த சோதனைகள் என்னை மனவலிமையுள்ள மனுஷியாக்கியிருக்கிறது என்றே சொல்ல முடியும். ஒவ்வொரு முறை எடையினை தூங்கும்போதும் எங்களை நிராகரித்த ஒதுக்கிய குடியேற்ற அதிகாரிகளுக்கு எனது திறமையை நிரூபிக்கிறேன். எனது வாழ்க்கையில் கிடைக்கும் ஒவ்வொரு வாய்ப்பையும் மிகச் சிறப்பாகப் பயன்படுத்த முயலுகிறேன் .

இதெல்லாம் எனக்காக மட்டுமல்ல என்னைப்போன்று நிராகரிக்கப்பட்ட ஆயிரமாயிரம் தோழர்கள் / தோழிகளுக்காக இன்னும் முயற்சிப்பேன் . இன்னொரு விஷயத்தை கண்டிப்பாக குறிப்பிட்டே ஆக வேண்டும் .எனது மனவலிமை ,உத்வேகம் ,விடாமுயற்சி மற்றும் எனது சாதனைகளுக்கெல்லாம் பக்க பலமாக இருப்பது எனது அம்மா. அவர் மற்றும்  எனது குடும்பமே பலம்.எனது வலிமை  என் பெற்றோர்  முக்கியமாக என் அம்மாவிடமிருந்து வந்தது  என்று நினைக்கிறேன்.

எதிரொலி : எங்களால் நினைத்துப் பார்க்கமுடியாத துயரங்களையெல்லாம் கடந்து வந்திருக்கிறீர்கள். உங்களின் மனவலிமை என்னை வியக்க வைக்கிறது. நீங்கள் குடியுரிமை சார்ந்த எல்லாப் பேரணிகள்  அனைத்திலும் பங்கேற்பதை நான் பார்த்திருக்கிறேன் உங்கள் பேச்சுக்களையும்  கேட்டிருக்கிறேன் . கண்டிப்பாக ஒரு நாள் உங்களுக்கு விடிவு கிடைக்கும் . எல்லோரும் சொல்வதுபோல் ” இருண்ட நீண்ட நெடிய பாதையின் முடிவில் கண்டிப்பாக வெளிச்சம் உண்டு” அல்லவா ?

பிரவீனா : ஆமாம். அதற்காக  மன வலிமையுடன் நான்  தொடர்ந்து போராடுவேன். என்றாவது எங்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிக்கு நியாயம் கிடைக்கும் தானே.  செவிடராயிருக்கும் அரசியல்வாதிகளின் காதுகளில் எங்கள் குரல் கேட்கும்வரை போராடுவோம். இருண்ட நீண்ட நெடிய பாதையின் முடிவில் கண்டிப்பாக வெளிச்சம் உண்டு.

 

Related Articles

Back to top button